Digital Video Broadcasting of DVB is een internationaal aanvaarde open standaard voor digitale televisie. De standaard kan ook worden gebruikt voor digitale radio.

Het traditionele analoge tv-systeem is ongeveer vijftig jaar oud. Er zijn gedurende deze periode verschillende verbeteringen en vernieuwingen aan het systeem geweest zoals kleurentelevisie en teletekst. Via het analoge net zijn er geen ontwikkelingen meer mogelijk. Vandaar dat er de laatste jaren vooral op digitaal gebied ontwikkeld wordt.

Dit betekende dat er een compleet ander tv-systeem moest komen. Vanaf de uitgang van de tv-studio tot en met bij de kijker thuis moet de apparatuur worden vernieuwd. In Europa is hiervoor het Digital Video Broadcasting (DVB) systeem ontwikkeld. Afhankelijk van de toepassing bestaan er verschillende versies.

Om de signalen via de televisie (of computer) te kunnen weergeven, dienen deze eerst te worden gedecodeerd. Daarvoor dient een decoder. Het kan een aparte settopbox zijn die wordt geplaatst tussen de kabelaansluiting en het ontvangsttoestel. Bij een analoog toestel wordt de decoder via een scartkabel of via een S-videokabel aangesloten; bij een HD of HD ready-tv kan dit via een HDMI-kabel.

De decoder kan ook in de televisie zijn ingebouwd. Hedendaagse televisies worden vaak verkocht met een SD DVB-T ontvanger en ci-card interface voor de decryptie. De wat duurdere modellen ook met DVB-S, DVB-S2 en DVB-C. Tevens zijn er modellen met een DVB tuner met HD 1080i resolutie. De decoder dient echter geschikt te zijn voor het coderings-systeem waarmee de televisiesignalen worden uitgezonden. Wanneer de decoder niet voor het juiste systeem geschikt is, of wanneer de distributeur overgaat op een ander coderings-systeem, is de decoder in dit geval waardeloos.